zondag 2 december 2012

Lijden: Martelpraktijken in Syrië

In dit korte fragment krijgen we enkele getuigenissen te horen van slachtoffers van de martelpraktijken in Syrië. Dit is leed dat hen werd aangedaan door mensen. De slachtoffers hebben te maken met moreel lijden op persoonlijk vlak. Ik vind het onaanvaardbaar dat mensen anderen zoiets aandoen. Het is mensonterend. De daders kunnen niet vergeven worden want het kwaad is kwaad in de vorm van diabolisering. De daders weten maar al te goed wat ze doen en toch doen ze het. Hierdoor zullen ze nooit tot schuldbesef komen en kunnen ze niet vergeven worden. We kunnen de daders echter niet alleen tot schuldigen bekronen, ook de omstaanders spelen een grote rol. Overheden die weten van de martelpraktijken en er niets aan doen, niet enkel de overheid in Syrië maar ook de overheden in andere landen. De VN - veiligheidsraad moet opkomen voor de slachtoffers en mag niet toekijken want dat maakt hen evenveel dader. We hebben hier te maken met een intermenselijke vergeving, tussen twee mensen, dader en slachtoffer.

Lijden: Noodweer Pukkelpop



Het noodweer dat Pukkelpop in 2011 overspoelde, zorgde voor heel wat lijden. Dit lijden werd veroorzaakt door de natuur. Als gevolg van deze natuurramp, hadden mensen ook te maken met lijden op persoonlijk vlak, een aantal mensen stierven op de weide en veel andere raakten gewond. Was het lijden dat hier veroorzaakt werd een mengvorm van moreel en fysisch lijden? Ik denk dat het voornamelijk een vorm van fysisch lijden was, veroorzaakt door de natuur. Achteraf was het waarschijnlijk ook een vorm van moreel lijden, zou men doorgaan of niet, wat met de volgende jaren? Bij het lijden dat hier plaatsvond, werd een grote solidariteit opgewekt. Mensen uit de buurt stelden hun huizen open om jongeren te laten overnachten, dekens werden uitgedeeld. Dit toont aan dat de mens het goede in zich zeker naar boven kan halen wanneer er iets erg gebeurd is. Dat was ook al te merken bij andere grote natuurrampen zoals bijvoorbeeld de tsunami enkele jaren geleden.

zaterdag 1 december 2012

Zingeving: Amerika

In Amerika speelt geloof een zeer grote rol. Kerken zijn zeer belangrijk en wie aan de macht wil komen, moet zeker in God geloven, God bless America. In Amerika speelt de sociale dimensie van geloof een grote rol. Mensen komen samen in kerken om er te zingen en te bidden. Wanneer een president iets zegt, volgt meestal wel de zin 'God bless America'. Het is een religie die samen beleeft wordt, meer dan hier in België. Ook de ervaringsdimensie is belangrijk in Amerika. Men voelt zich verbonden met het geloof en hecht dan ook veel belang aan 'mirakels en wonderen'. Het geloof in Amerika heeft zeker ook een mythologische dimensie, de Amerikanen geloven dat zij een opdracht hebben. Die oorzaak ligt te ver in het verleden om er nu over uit te wijden. De rituele dimensie in Amerika bestaat voornamelijk uit het bidden en het zingen in de kerk. Een ethische of doctrinele dimensie zijn niet zo gauw terug te vinden. Voor meer informatie klik hier.

Lijden: Oorlog

In dit fragment (burgemeester) zien we Ieper. De Westhoek die zeer hard getroffen is door de oorlog. Oorlog uit het verleden. Ieper doet nu zijn best om de vrede te bewaren en neemt hiervoor allerlei initiatieven  terwijl op andere plaatsen in de wereld, er nog steeds oorlog is. Volgens mij ontstaat oorlog vanuit vanuit de gedachtegang van ethisering. Men denkt dat men het beste, het goede doet voor de wereld en ziet niet dat men hier zeer veel kwaad mee berokkent. De ander is de slechte en degene die tegenwerkt. Beide partijen zouden in staat moeten zijn om een deftig gesprek met elkaar te voeren maar dit is onmogelijk. Beide partijen hebben een andere mening over wat het goede is en kunnen dus niet tot een consensus komen. Dit zou niet het geval zijn mocht men uitgaan van de gedachtegang van fragmentatie en zelfbedrog. Dan is er de mogelijkheid tot praten en tot vergeving want ieder wil het goede, er is geen slechte, enkel de daad is slecht maar die was gericht op het goede.

Lijden: De dood bij Moslims

In dit filmpje komen we terecht in de ruimte waar doden gewassen worden, de rituele wassing bij de moslims. Hier krijgen we getuigenissen te horen van een man die de lijken moet wassen. Hij benadrukt keer op keer hoe belangrijk het is om te bidden, bidden naar Allah. Want als je dood bent, ga je naar een soort tussenwereld en dan moet je wachten op de Dag des Oordeels. Dan gaat Allah beslissen of je naar de hel gaat of naar het paradijs. Het is belangrijk dat je bidt om genade en wanneer je dood bent, kan je familie dat doen. Het lijk wordt ritueel gewassen zodat het rein is om voor Allah te verschijnen.

Lijden: Allerzielen

Op 2 november vieren we Allerzielen. Dan herdenken we onze dierbaren die gestorven zijn, gaan we naar het kerkhof en speciaal voor die gelegenheid maken we de graven schoon en plaatsen we een mooie bloem. De dood is dan ook voor christenen een overgang naar een eeuwig leven bij God. De dag voor Allerzielen is het Allerheiligen, waarbij we de heiligen speciaal herdenken. Enerzijds vind ik het positief dat er een dag uitgekozen is om de gestorven dierbaren te herdenken maar anderzijds is het iets dat mensen doorheen het hele jaar doen. Persoonlijk ga ik altijd op Allerheiligen naar het kerkhof i.p.v. op Allerzielen. Ik zie dan ook altijd heel veel mensen op het kerkhof. Nochtans zijn we er toch allemaal op de verkeerde dag? Het maakt dan volgens mij niet zoveel uit op welke dag we nu precies gaan. Het is een dag om de overledenen te herdenken maar ook om eens te denken aan de familie die er wel nog is. Ik ga dan ook altijd met mijn familie op familiebezoek na het bezoek aan het kerkhof.

Lijden: Hindoeïstische rituelen

In het filmpje zien we allerlei rituelen van het Hindoeïsme i.v.m. belangrijke levensgebeurtenissen zoals de geboorte, het huwelijk en de dood. Goden in het Hindoeïsme zijn zeer belangrijk en worden vereerd. Men gelooft dat de ziel na de dood verder leeft in een ander lichaam. Het dode lichaam heeft voor Hindoes dan ook niet veel betekenis, zolang de ziel maar bevrijd is. De dood is voor hen dus een overgang naar een nieuw aards leven. Wanneer ze in het vorige leven goed gehandeld hebben, zullen ze een trapje opklimmen in het kastensysteem. Wanneer ze slecht gehandeld hebben, zullen ze een stapje achteruit gaan. Deze kasten zijn zeer belangrijk bij de Hindoes, de hogere kaste praat dan ook niet tegen de lagere. De sociale klasse zoals wij ze kennen is daar zeer belangrijk en je mag niet met iemand uit een andere klasse praten. De laagste klasse bij de Hindoes zijn da kastelozen. Toch vereert iedereen Goden en is reïncarnatie belangrijk.